Rapamycine is een stof die bij muizen indrukwekkend goed werkt: hun levensduur gaat er duidelijk mee omhoog. Maar wat bij muizen werkt, vertaalt zich bij mensen lang niet altijd op dezelfde manier, en dat is hier precies het probleem. De menselijke studies die er zijn, zijn klein en kort, en meten dingen als immuunrespons of vaccineffectiviteit in plaats van echte levensduur of gezondheid op de lange termijn. Het meest veelbelovende signaal, een betere immuunreactie bij ouderen, hield geen stand toen het in een grotere, zorgvuldig opgezette studie werd getoetst. Dat is geen kleinigheid.
De PEARL-studie van 48 weken bij gezonde ouderen liet wel wat aanwijzingen zien voor bepaalde effecten, maar de primaire uitkomstmaat haalde het niet, en de resultaten verschilden tussen mannen en vrouwen. Kortom: er is op dit moment geen aangetoond voordeel voor gezondheid of levensduur bij mensen.
Daar komt bij dat rapamycine een echt geneesmiddel is met echte risico's: het onderdrukt het immuunsysteem, wat de kans op infecties vergroot, en het kan bloedvetten en bloedsuiker verhogen. Langdurig gebruik bij gezonde mensen, buiten de goedgekeurde toepassingen als transplantatie, is qua veiligheid gewoon niet onderzocht. Je weet niet wat jarenlang gebruik doet. Het is in Nederland uitsluitend op recept verkrijgbaar en niet goedgekeurd voor levensduurverlenging.
Als je het wilt overwegen: op dit moment wegen de onbekende risico's zwaarder dan het ontbreken van bewezen voordeel. Het is een middel om in de gaten te houden want het onderzoek loopt door, maar de stand van zaken nu rechtvaardigt geen gebruik buiten een klinische studie.
Beperkt bewijs , 6 bron(nen); voorzichtig mee omgaan.